
Ergens in de buurt heeft zich een houtduif gevestigd en daar word ik niet blij van. Kolere-beesten!
Bij onze vorige woning zat er eentje constant op de rand van ons dak en scheet de hele plaats onder.
Ik belde de politie om te vragen wat daar aan gedaan kon worden. De agente in kwestie vroeg wat de politie daar aan kon doen.
"Nou, jullie hebben toch een dienstpistool of niet?" maar ze trapte er niet in.
Op vakantie in Wateren (Drenthe) een aantal jaren geleden zaten ook een aantal duiven. Ik werd tureluurs van hun gekoer, ik werd er wakker van en kon niet meer slapen.
Toen mijn ouders een dagje op bezoek kwamen opperde mijn moeder om een zin te maken van het geluid dan had je er waarschijnlijk geen last meer van.
Nou mam, je wordt bedankt!!
Vanmorgen werd ik wakker met de enige woorden die ik er indertijd van kon maken: "Woerrrdt woekerrr Kitty, woerrrdt woekerrr" (De vrije vertalling hoef ik hier toch niet bij te plaatsen of wel?)
Waar je ook bent op vakantie, in Nederland of in het buitenland: duiven spreken dezelfde taal en herhalen vrijwel altijd hetzelfde riedeltje. Dat van dat ik wakker moet worden.
Een dienstpistool is niet echt nodig, ik zou al blij zijn met een windbuks!
zondag, september 03, 2006
Woerdt woeker Kitty....
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten