En dan nu belangrijke dingen: Snoesje

Snoesje, m'n lievelingspoesje. Al eerder heb ik het over haar gehad maar zo af en toe vertedert ze me zo dat ik het niet kan laten om weer een blogje aan haar te besteden.
Wie zegt eigenlijk dat alleen honden zich aan mensen hechten?
Ik durf stellig te veronderstellen dat katten dat ook doen.
En kunstjes leren ze ook!
Snoesje heeft zichzelf kunstjes aangeleerd, volgens mij heeft ze door dat wij dat leuk vinden. Zo kan ze voor je gaan staan en gaan miauwen. Als je dan niet snel genoeg reageert, tilt ze een pootje op en maakt een beweging alsof ze je aan wil tikken. En dan móet je wel op haar reageren *lol*

Ik heb een kattenfluitje. Ipv. iedere avond voor etenstijd de katten te roepen, fluit ik de eerste paar noten van Beethovens negende (met een verhoogde noot aan het einde, sorry Ludwig)
Het is eigenlijk altijd Binkie die laat nog buiten is, dat is de kater.
Maar ons is het volgende opgevallen en dat is zó lief!! Als we bij de achterdeur ons riedeltje fluiten, loopt Snoesje naar buiten de tuin in om daar Binkie op te wachten bij het hek.
Als hij naar binnen draaft, komt zij er weer achteraan.
't Is toch net een moeke :)

Wordt ze dit jaar 7? Of 8?
Van mij mag ze honderd worden.