Trots op m'n stad

Oude steden, ik ben er dol op.
Trapgeveltjes, grachten, versleten kinderkopjes, kathedralen.
Den Bosch, Leiden, Alkmaar.

Parijs, Barcelona, Quimper, Rouen, Florence. Laat me er maar door de straatjes dwalen, me vergapen aan al dat moois, er bij stil staan dat eeuwen geleden ook al mensen op diezelfde wegen liepen.

En dan kom ik uitgerekend in Almere te wonen!!
De stad bestond een jaar of 13 toen wij er terecht kwamen dus van pionieren was geen sprake meer. Het was wel leeg en kaal, dat mag ik niet ontkennen. Het groen dat er was was magertjes, de bomen moesten echt nog groeien.
In 18 jaar hebben we de stad zien uitdijen en vooral de afgelopen 6 jaren is er flink aan de weg getimmerd!
De stad, het centrum dus, was een hele tijd een enorme bouwput. Er zijn perfecte huizen gesloopd om het uiteindelijke doel te bereiken: een nieuw centrum met een fraaie glooiende lijn erin.
Sinds de opening van het nieuwe stadsdeel eind 2006 loop ik vol trots door mijn stad.

Vandaag zijn André en ik er nog even naar toe gefietst. Vanaf Almere Buiten is dat zo'n kwartiertje rijden. Het was prachtig weer, 't leek wel lente!! Het plein grenzend aan de nieuwe schouwburg en liggend aan het Weerwater zat vol met mensen. Er hing een stads sfeertje, de woningen die hoog boven de winkels gebouwd zijn lager er prachtig bij. Dáár zou ik zo willen wonen: midden in de stad, boven de winkels en tóch met groen voor de deur, serieus.

Ik geniet van Almere, ik vind de nieuwbouw zó mooi!!
Ik ben benieuwd wie hier over drie eeuwen doorheen loopt en aan óns denkt!!