Dirty Dancing, de musical die geen musical is.

Laten we eerlijk zijn: ik ben geen musicalmens.
Heel Nederland heeft de musicalgeest, ik vind al dat gezang nét iets te veel :)
Januari 2006 waren André en ik bij de Lion King in Scheveningen. Dát was de enige musical die op mijn verlanglijstje stond. En die kreeg ik dan ook van André als verrassing aangeboden.

De postcodeloterij verrast me nogal eens met gewonnen kaartjes.
Zo ontving ik de entree voor My Fair Lady die ik als 35-jarig trouwcadeau aan een vriendin gaf.
En zo kwam ik gisteravond bij Dirty Dancing, de musical, terecht.
Nee, André kreeg ik echt niet mee dus trakteerde ik Aukje op een avondje uit.
En ik was op het ergste voorbereid.

Het verhaal van de film werd vrijwel helemaal gevolgd. Rijkeluis dochter Baby (Frances) gaat met haar ouders en zus naar een braaf vakantiekamp waar ze onder de indruk raakt van Johnny die aan een heel andere kant van de maatschappij leeft.
De liefde kan niet uitblijven, dat moge duidelijk zijn.

Zo mijn mening over deze 'musical' er al toe doet: het was een leuke voorstelling.
Maar het etiket MUSICAL verdienen ze niet.
Er wordt namelijk niet gezongen!! Niet door de hoofdrolspelers in ieder geval.
Er zijn drie mensen met prachtige stemmen die een enkele keer mogen zingen maar zij staan dan wat op de achtergrond, dansen mee en geven je eigenlijk het gevoel dat je naar een oude plaat aan het luisteren bent. Want oude platen laten ze tussendoor ook nog horen: Do you love me en andere hits uit de originele film.

De meeste acteurs dansen prachtig maar persoonlijk vind ik hun acteerprestaties benedenmaats. De stemmen klinken te hard, als in een klucht.
En ik weet wel dat ze boven de muziek uit moeten zien te komen maar ik heb de geluidsinstallatie gezien - ik zat er naast- en er zou naar mijn idee een betere beheersing van het geluid kunnen zijn.
Als Johnny aan Baby een bepaalde houding laat zien, lacht ze zo vreemd en onnatuurlijk hard omdat het kriebelt dat het bijna pijn doet aan je oren.


Wat de meeste indruk op me heeft gemaakt, en dat is waarom deze voorstelling voor mij meer dan de moeite waard was, dat was het decor!!
Dat van de Lion King viel in het NIETS bij dit!
Alles in het decor is rond waarbij in de vloer verschillende gedeeltes omhoog en omhaag gaan en/of draaien.
Zo veranderd de vloer in een kamer, in een zwembad, of toont zich een extra podium. GENIAAL!
In het midden staat een soort van trap die op verschillende manieren dienst doet.
Op de achterwand binnen die trap worden beelden geprojecteert waaerdoor er steeds een andere sfeer ontstaat en ook daarachter maar ook op de wanden in het theater zelf, wordt weer wat anders getoond.

Het verhaal was dus niet verrassend. Ik zag de originele film in de bioscoop indertijd en ook de video én DVD is hier regematig bekeken.
De spanning tussen Baby en Johnny werd niet al te fraai opgebouwd. Als ik de film niet gezien had, had ik het niet kunnen raden dat ze een stelletje zouden worden.
Het zwoele dansen zoals in de film, kwam niet over hoewel het dansen technisch gezien geweldig was.
En toch kan ik deze voorstelling aanraden.
Gewoon naar toen gaan, een héérlijk avondje uit!!