Zoektocht naar het verleden

Je leeft vandaag, dat is een ding dat zeker is :)
Vooruitkijken is altijd beter dan terugkijken, althans, dat hoor ik erg vaak.
Maar door terug te kijken, weet je dat je leerde van de fouten die je ooit maakte. Je kunt ze niet terugdraaien, hoe graag je dat soms ook wilt, maar je weet hoe je het in het heden níet moet doen :)

Dit stukje werd niet door mij gestart om zwaar te worden, integendeel.
Ik wil gaan schrijven over vriendschappen. Jawel die uit het verleden, die waar je op terugkijkt met heel veel plezier.
Ooit, toch al een jaar of dertig terug, zat ik op de schildersschool in Boxtel. St. Lucas heette die school en tegenwoordig schrijft men het als één woord: Sintlucas.
De school startte als opleiding tot meesterschilder maar het duurde niet lang of er kwam een opleiding reclame/etaleren bij.
Als jonge vrouw van bijna 20 vertrok ik naar Boxel, weg van het ouderlijk nest.
Een spannende stap die ik eigenlijk niet goed aankon.
Oh jawel, het op eigen benen staan was een makkelijke taak: ik at op tijd en gezond en ik kwam goed rond van het geld dat mijn ouders wekelijks aan mij gaven.
Maar op jezelf wonen opent hele andere deuren dan onder het dak van je ouders: vrijheid bijvoorbeeld. En met een meer dan lieve doch wat dominante moeder ging een wereld voor me open: ik kon naar bed wanneer ik wilde, stappen als ik er zin in had en vooral thuis komen op de tijd dat het MIJ uitkwam!!
In het tweede jaar dat ik op Sint Lucas zat, kwam ik in een klas terecht kwam die in een woord GEWELDIG was!!
Er was een samenhorigheid die je nooit in je leven meer zult treffen.
Dus het was al snel een komen en gaan van medestudenten op mijn kamertje. Sloten koffie dronken we, soms thee. We luisterden en speelden muziek en ofschoon de anderen daarna gewoon toch aan de slag gingen met hun schoolwerk, schoot dát er bij mij bij in :(

Wilbert hoorde bij het meubilair. Hij woonde bij een hospita een paar straten verder maar zij zag hem alleen tijdens het avondeten. Voor de rest hing hij bij mij.
Waar we het over hadden? Weet ik veel, het was gewoon gezellig!!
Arnold woonde in Oirschot, of was het Oisterwijk?, en kwam vaak langs: we speelden samen gitaar, zongen erbij en startten zelfs een blauwe maandag een bandje dat 'Simple' heette.
Paula woonde aan het begin van het dorp. Ieder donderdag haalden we een bakje nasi en aten dat om beurten bij haar, dan bij mij gezamelijk op.
Eduard, Roberto, Jack, Marloes, René.
Daniel, Marianne, Jori, Patricia, Jola, Peter.

Jack heb ik alweer gesproken, met Jori heb ik via Schoolbank even geschreven.
Jola is een bekend beeldend kunstenaar geworden (heb ik begrepen)

Wilbert, Arnold en Ed(uard) trof ik een jaar of 20 geleden nog tijdens een reünie. Maar daarna heb ik ze niet meer gezien, noch gesproken.
Omdat Wilbert zijn pa burgemeester was van Beers indertijd, heb ik nog wel eens op die manier naar hem gezocht. Ik heb zijn naam gegoogled maar ik vond 'm niet en op Schoolbank staat hij niet ingeschreven.
Arnold heb ik gezocht via Google, Schoolbank en Hyves maar helaas.

En nu zag ik een paar dagen geleden op Schoolbank de naam van Eduard. Ed inmiddels en daarom had ik heb al 3 jaar over het hoofd gezien!!
Een e-mail is snel geschreven, ik ben weer op de hoogte :)
En hij kon mij bezorgen waar ik al lang naar op zoek was: een e-mailadres van Wilbert en het telefoonnummer van Arnold!!
Mail is al onderweg, telefoneren is wat moeilijker maar gaat me ook nog lukken!!
Yeah, ik heb mijn vriendjes weer gevonden!!