André helpen

Terwijl Aukje een weekje op vakantie was in Friesland, besloten André en ik dat het nu tijd werd dat zij eindelijk de lang beloofde zolderkamer ging krijgen. We stelden het al veel te lang uit en toen die hernia om de hoek kwam kijken, hadden we alweer een smoes om niets te doen.
Ja, zo zijn we nu eenmaal alletwee.
Dus zouden we in acht nemen dat het met mij niet zo vlot zou gaan en dat André flink de schildersmouwen op zou stropen.
Er moest vliesbehang geplakt worden en dat moest geschilderd. Dan moest het donkerblauwe plafond wit worden waarbij we de eddingstift in acht moesten nemen waarmee Dieuwertjes vrienden indertijd aardige berichten voor haar achter hadden gelaten en die we dus moesten bewerken met isolatieverf.
Gordijnen moesten genaaid, nieuwe kast en bed in elkaar gezet en nieuw vinyl moest gelegd (nou ja, dat lieten we doen)
Op de zolder beland, zag André dat de indertijd door hem aangelegde electricitiet wel érg primitief was dus hij startte ermee om dat te verbeteren.
Natuurlijk móest die klus gedaan maar eigenlijk had het uiterlijk van de kamer mijn prioriteit.
Dus begon ik aan de grote wand die van vliesbehang voorzien moest worden. Trap op, trap af. Muur insmeren, behang plakken, snijden.
Muur voor de eerste keer schilderen -want knalgroen dekt heel slecht- en aan het plafond beginnen.
Ik was onderaan de zolder met de schuine vlakken bezig toen ik André hoorde zeggen: "Zo, ik heb niet meer te doen vandaag".
Ik dacht te ontploffen!!
Ik onderschatte zijn werk echt niet maar daar lag ik bijna op de grond, mét een hernia, en meneer wilde naar beneden gaan!!
Gelukkig begreep hij dat er ook nog schilderwerk voor hem klaar lag.
Donderdagavond laat waren we klaar. André sloopte het oude vinyl eruit en ik ging nog zitten naaien.

Vrijdagochtend kwam Heeman met het vinyl dat er in een klein uurtje in lag. En toen moesten wij de logische Ikea-tekekningen nog bekijken en een kast in elkaar zetten, een nieuw bed en reden we ook nog even op en neer naar Ikea voor een extra kastje, tafeltje en lampen.

De kamer is om te zoenen, zo mooi!! En Aukje stond te dansen toen ze doorhad dat zij voortaan een trap hoger moest om te gaan slapen.



De week daarna ging ik een weekje naar mijn ouders: bijkomen, verwend worden, oude vriendinnen bezoeken.
En natuurlijk ook even op de koffie bij mijn schoonmoeder.
Toen ik haar vertelde dat we de zolderkamer hadden opgeknapt vroeg ze me: "Oh? Heb je André geholpen?"
Dus bij deze even voor de statuten :)