Bluf

Nog een dikke week en we gaan weer kamperen. dit keer rijden we naar Normandië omdat ik met mijn rug geen twee dagen in de auto wens te zitten. En Normandië lijkt ons ook wel eens interessant. Maar dit terzijde.
Het is dus de tijd van paklijst uitprinten en alles nalopen: wat hebben we nog, wat moet er vervangen worden.
Borden!!
In mijn gedachten zag ik een transparant donkerblauw curverservies met scheuren in de bodem dus toog ik gisteren naar de campingwinkel voor een nieuwe aanschaf.
KANONNE, wat zijn die dingen los als je per stuk koopt!!
Gelukkig vond ik een alleraardigst setje, ook op de camping wil ik blauw, voor 22,50
Echter toen ik vanmorgen de zolder op kroop op zoek naar vanalles, trof ik, en dat was ik helemaal vergeten, een nieuw blauw servies aan, slechts een zomer gebruikt. Ik had dus al eerder afscheid genomen van de blauwe transparante ouwetjes.
Dus toog ik terug naar de campingwinkel, alwaar mij een tegoedbon werd aangeboden.

Pardon?
Ik stond erop dat ik mijn geld terugkreeg, blufte dat ik mijn rechten als consument ken en dat ik geen genoegen hoefde te nemen met een bon.
De man achter de kassa wees mij op het briefje dat er hing waarop men vermeldde dat men nooit tot geldteruggave overging. Maar ik attendeerde hem er op dat ik echt recht had op mijn zuurverdiende centjes.
De meneer toog naar beneden voor overleg en het duurde niet lang of ik kreeg contant 22,50 in mijn handen.

Thuis gekomen ben ik naar mijn rechten gaan zoeken en wat denk je? Ik heb geen gelijk: geldteruggave is geen verplichting.
Hihihi, maar met wat dwang en een vriendelijke grote mond lukt het dus wel ;)