Mijn vak doe je nooit vrijwillig!

Mijn allereerste fulltime baan was in een verf,- en behangwinkel in Venray.
Wat kan ik er van zeggen... ach: een mens moet niet terugkijken, ik héb leukere werkgevers gehad.
Ik was 23, werd 18 geschat, en op een of andere manier spraken de klanten altijd over mijn werkgever als "Je vader".
De baan daarop, leuke tijd, leuke winkel, zelfde branche. Ik was toen toch al 28 en mijn werkgever was zo'n 12 jaar ouder dan ik.
Dat was moeilijker te plaatsen.
Mensen stotterde dan altijd al twijfelde tussen "Je vader" en "Je man".
Het was me toen al duidelijk dat een vrouw altijd een link moet hebben met de man van de schilderswinkel want hóe kan ze anders dit beroep willen uitoefenen? !
Okee, dat was vroeger :)

In de huidige winkel, nog steeds dezelfde branche, kwam ons Heeman-stelletje op bezoek. Rutger werkte 9 jaar geleden als zaterdaghulp bij ons en Digna kwam wat later als stagaire bij ons terecht. Het klikte tussen die twee en inmiddels wonen ze samen en is er vorige maand een dochtertje geboren.
De nieuwe ouders kwamen hun spruit even showen op de zaak. Een lief, mooi babytje!! Dus heb ik even met ze staan kwebbelen en tegen het meiske staan kirren.

Een dik uur nadat ze alweer vertrokken waren, ging de telefoon. "Met meneer Janssen. Ik was vanmiddag bij u in de winkel en toen heb ik bij uw man verf gekocht. Ik weet niet of u het heeft meegekregen want u stond naar uw kleindochter te kijken bij uw dochter en schoonzoon".

OMG!!
De cirkel is bijna rond!!
Nu ben ik al tot oma gebombardeerd...

Vandaag stonden we met 4 vrouwen en één man in de winkel. Ik ben eigenlijk zó benieuwd hoe de mensen dat proberen te verklaren! *lol*