Mijn vader vroeg, bij het zien van die schoenen:"Wanneer wordt je eens volwassen?".
Waarop ik vragend antwoordde wat volwassen worden met schoenen te maken had.

Mijn vader is een schat en hoe open zijn geest ook kan zijn, in sommige dingen zit hij heel erg vast. Bijvoorbeeld bij 'hoe het hoort'.
En ik wil nog wel eens vergeten 'hoe het hoort'.
In gedachten blijf ik altijd 20 (hoewel ik me rond mijn 35ste realiseerde dat ik -GETVER- een zekere staat van volwassenheid had bereikt) en op het moment dat ik iets doe dat wat vreemd is, denk ik altijd aan pa en mijn ska-gympen.
Vandaag liet ik mijn haar knippen en daarna kocht ik een tubetje blauwe gel. Leuk voor op de puntjes.
Ik denk dat ik het maar niet aan pappa laat zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten