Ook ik moest er aan geloven: een variofocus-bril.
Al enige tijd werkte ik met én mijn verre afstandsbril én zo'n wegwerp leesbrilletje. Maar het constant op en af zetten van de een om te wisselen met de ander daar werd ik reuze iebelig van.
Bovendien heb ik zéker 5 van die wegwerpgevallen maar ik ben ze áltijd kwijt! En het dragen van álleen een leesbril geeft me toch een éxtra oud-zijn gevoel.
Dus gisteren heb ik een variofocusbril opgehaald. Geen spectaculair model, en eigenlijk hou ik daar wel van, maar wél zeer sprekende kleuren: de bovenkant is fél groen, de onderkant is blauw. Een in het oog vallend brilletje :)
Het is zó ongelofelijk wennen, je moet een geheel andere manier van kijken gaan toepassen. De trap op terwijl je aleen met je ogen naar beneden kijkt, gaat niet meer. Want dan kijk je door je leesgedeelte en dat is erg vreemd. Je moet je hoofd dus meer bewegen.
Dat geldt ook voor lezen. Je hoofd moet wat meer op en neer om de krant te kunnen lezen.
Maar het voordeel is heel simpel: je kúnt gewoon weer lezen.
Het lijkt mij het wennen waard.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten