Waar gaat het naar toe met de maatschappij?

Hoe vaak heb ik dit niet horen zeggen door mensen van een oudere generatie dan die van mij?
De wereld ging naar de klote, de mentaliteit van de 'jeugd van tegenwoordig' is ver te zoeken enzovoorts.
Ja, ook ik herinner mij het staartje van de hippietijd, ik zag als tiener nog de laatste slaapzakken op de Dam, het langharig werkschuw tuig, rokend, muziek makend.

Fascinerend vond ik het hoewel ik er geen bal van begreep. Net te jong om zelf hippie te zijn geweest.
De nozems, provo's en later de hippies protesteerden tegen de bekrompenheid van de maatschappij, wilden uit het keurslijf geraken dat hen door hun ouders werd opgedrongen. Ouders die niet beter wisten, zij wilden het beste voor ons land ná de oorlog.
De jeugd van toen deed echter niemand kwaad: Love and peace was de boodschap.

Nu ben ik zelf van middelbare leeftijd en van de week hoorde ik mezelf zuchten, terwijl ik naar het journaal keek: "Waar gaat het in hemelsnaam heen met onze maatschappij?"
Ik schrok van mijn eigen woorden omdat ik ineens een oude vrouw hoorde praten.
Maar mijn verzuchting had niets te maken met 'losgeslagen' jeugd die doet waar ze zelf zin in heeft.
Ik stelde mezelf die vraag omdat ik voor de zoveelste keer mocht zien hoe iemand zomaar op straat, op een schoolplein met spelende kinderen notabene, werd neergestoken!!
Een aanval die volgde op nieuws van een paar dagen daarvoor: een wilde schietpartij op een Duitse school waarbij 15 mensen het leven lieten. Met daarvoor een of andere mafkees die in België een peuterspeelzaal in was geraakt om daar ook aan het moorden te slaan.

Een vriend van mijn oudste dochter zag hoe een man op een station ergens in Nederland, een vrouw aan het wurgen was. Er stonden veel mensen op het perron en NIEMAND ondernam iets!! Men stond gewoon te kíjken!!

Maakt het wat uit hoe oud ik ben? Of mag ik deze vraag met recht stellen: WAAR GAAT HET IN GODSNAAM NAAR TOE MET DEZE MAATSCHAPPIJ?!?!